Interview met Dieter (keel X-POZED). De zinnetjes van de vragen hebben we hieronder wat ingekort maar de antwoorden spreken voor zich 🙂 Enjoy.

<— Hey Dieter, al wat bekomen van de releaseshow van afgelopen weekend?

—> Haha, ondertussen toch al een beetje 🙂 Maar eerlijk gezegd heeft het wel een paar dagen geduurd voor alles echt begon door te dringen. We hebben lang naar die releaseshow toegewerkt en dan is die avond plots voorbij voor je het goed en wel beseft.

Het was vooral geweldig om te zien hoeveel volk er naar de Charlatan was afgezakt en hoe de nummers ontvangen werden. De zaal zat echt goed vol en de sfeer en energie waren fantastisch. Op bepaalde momenten was het zelfs voor onze fotografen en mensen die filmden moeilijk om nog een goeie plek te vinden tussen het publiek. Dat zegt eigenlijk genoeg.

We willen ook nog eens Turpentine Valley en Kerker bedanken om die avond samen met ons te delen, en uiteraard de Charlatan. Voor ons was dit veel meer dan gewoon een optreden.

Na alles wat we met deze plaat en als band hebben meegemaakt, voelde het echt als een soort bekroning. Dus ja, we zijn bekomen… maar we genieten er nog altijd van na.

<— Wat hebben jullie in de aanbieding? Digitaal? Is er een hoes?

—> A CURE FOR WORSE is ons tweede full album en is ondertussen digitaal beschikbaar op zowat alle gekende streamingplatformen. Maar voor ons blijft artwork ook belangrijk. We komen zelf nog uit een periode waarin je een plaat of cd kocht, het boekje erbij nam, de teksten las en naar het artwork keek. Dat hele plaatje hoort voor ons bij muziek.

Daarom hebben we ook enorm veel aandacht besteed aan de visuele identiteit van A CURE FOR WORSE. De figuur van Hygieia, de slang, de beker, het gif en de andere elementen zijn niet zomaar gekozen omdat ze er goed uitzien. Ze sluiten aan bij de titel en bij de thema’s die doorheen de plaat terugkomen: genezing en vernietiging, vallen en terug rechtstaan, lijden, vergeving en de vraag of iets wat bedoeld is als een remedie soms niet erger kan zijn dan hetgeen het probeert te genezen. De plaat komt uit op vinyl ergens eind dit jaar en is te pre-orderen op onze website. Dus voor alle info best eens naar onze website surfen.

<— Waar situeer je deze plaat in jullie bijna twintigjarige carrière?

—> Voor ons is A CURE FOR WORSE absoluut geen compilatie van singles waar we nog een paar nummers aan toegevoegd hebben. Een aantal songs waren inderdaad al eerder uitgebracht, zoals Back Down, maar binnen het album krijgen die nummers voor ons een andere plaats en betekenis. We zien de plaat veel meer als een momentopname van wat X-POZED vandaag is. In 2027 bestaan we twintig jaar en uiteraard zijn we in die tijd veranderd. We zijn andere muzikanten en andere mensen geworden, maar de basis waarom we ooit met deze band begonnen zijn, is eigenlijk nooit verdwenen.

Er loopt voor ons ook duidelijk een rode draad door het album. Als je titels als The Martyr – The Symptom, Darkest Days, No Tolerance, Forgiveness, Through Suffering, The Moment, Endless Cycles, Bail Me Out en Better Days naast elkaar legt, zie je eigenlijk al een soort beweging. Het gaat vaak over worstelen, frustratie, verlies, confrontatie, maar uiteindelijk ook over doorgaan en proberen iets positiefs uit iets negatiefs te halen.

Muzikaal is het volgens ons ook de meest complete weergave tot nu toe van wat X-POZED moet zijn. We proberen niet bewust modern te klinken en we proberen evenmin een plaat te maken die twintig jaar geleden gemaakt had kunnen zijn. Het zijn gewoon alle invloeden waarmee we zijn opgegroeid, gecombineerd met alles wat we onderweg als muzikanten hebben geleerd.

<— Jullie hebben regelmatig wat ‘hits’, zoals Back Down. Content van de respons?

—> Absoluut. En soms verbaast het ons nog altijd hoeveel respons bepaalde nummers krijgen. Back Down is daar een heel mooi voorbeeld van. Dat nummer heeft ondertussen op verschillende manieren zijn weg gevonden naar mensen: streaming, playlists, YouTube, radio en andere media zoals de FYU cd. We hebben ook gemerkt dat de plaat internationaal opgepikt wordt en dat doet uiteraard enorm veel deugd.

Maar wat voor ons misschien nog belangrijker is, is wanneer iemand zegt dat hij een nummer echt goed vindt, een tekst herkent of na een show specifiek over een bepaald nummer begint. Streams en cijfers zijn leuk en natuurlijk kijken wij daar ook naar, maar uiteindelijk staat er achter iedere stream of view iemand die bewust naar je muziek heeft geluisterd.

We zijn dus zeker content met de respons, en vooral met het feit dat we na al die jaren nog altijd nieuwe mensen bereiken. We zijn geen band die plots uit het niets gigantisch ontploft is. Bij ons is het altijd stap voor stap gegaan. Soms twee stappen vooruit en eentje achteruit. 🙂 Maar misschien maakt dat het ook juist plezant wanneer je merkt dat iets begint te bewegen.

En bij deze dus ook terug een dikke merci aan Face Your Underground om ons regelmatig mee te nemen op de compilaties. Dat soort initiatieven blijft belangrijk voor bands zoals wij.

<— Trouw blijven aan jullie roots, een eigen identiteit en blijven opboksen tegen hokjes?

—> Dat is eigenlijk een heel herkenbare omschrijving. We hebben nooit echt geprobeerd om in één bepaald hokje te passen. Als iemand vraagt welk genre X-POZED precies speelt, zeggen we meestal metalcore omdat mensen dan ongeveer weten waar ze moeten zoeken. Maar daar stopt het voor ons eigenlijk.

We zijn opgegroeid met verschillende generaties harde muziek en dat hoor je ook. Er zit hardcore in, metal, groove, melodie en uiteraard metalcore. De ene hoort er Hatebreed of Pro-Pain in, iemand anders eerder Killswitch Engage, Gojira, Channel Zero of iets totaal anders. Prima eigenlijk. Zolang mensen maar X-POZED beginnen te herkennen wanneer ze ons horen.

Het nadeel daarvan is inderdaad dat je soms tussen verschillende werelden valt. Voor het ene festival ben je misschien te metalcore, voor het andere niet modern genoeg, ergens anders te hardcore of juist weer te metal.

Dat kan frustrerend zijn. Zeker omdat er tegenwoordig enorm veel goede bands zijn en iedereen vecht voor dezelfde podia en aandacht.

Maar we hebben ondertussen geleerd dat we beter kunnen doen waar we zelf in geloven dan proberen uit te zoeken wat op dit moment het beste zou werken. In 2027 bestaat X-POZED twintig jaar. Als we na al die tijd nog altijd samen muziek maken, een nieuwe plaat uitbrengen, volle zalen zien tijdens een releaseshow en nog steeds evenveel goesting hebben om op een podium te kruipen, dan moet er ergens toch iets juist zitten.

<— En toch nog lang niet klaar?

—> Er zeker staan nog een paar dingen op ons lijstje die we heel graag zouden afvinken. Nog eens op Alcatraz spelen zou natuurlijk fantastisch zijn.

We hebben daar in 2024 mogen staan nadat we de Alcatraz Bash wonnen, en dat is een ervaring die absoluut naar meer smaakt. Ieperfest staat ook al heel lang op ons verlanglijstje. Dat is zo’n festival waarvan we al jaren zeggen: daar willen we met X-POZED ooit eens staan.

En dan is er nog eentje heel dicht bij huis: The Pit’s in Kortrijk. Misschien klinkt dat naast festivals als Alcatraz en Ieperfest als een heel ander soort ambitie, maar voor ons absoluut niet. We dromen er eigenlijk al jaren van om daar eens te spelen. Zo’n zaal met geschiedenis, sfeer en vooral een plek waar harde muziek echt thuishoort. Bovendien ligt Kortrijk natuurlijk heel dicht bij onze roots. Dat zou voor ons op een heel andere manier bijzonder zijn. Dus ja, na bijna twintig jaar hebben we nog altijd doelen. Misschien zelfs meer dan vroeger.

We hoeven niet per se het grootste podium ter wereld te hebben. We willen vooral op plekken spelen waarvan we zelf denken: “Fuck ja, hier wilden we ooit staan.” En als we daar dan met onze muziek een zaal of festival kunnen meekrijgen, is dat uiteindelijk waarvoor we het allemaal doen.

En misschien is dat inderdaad wat we gemeen hebben, Filip. 🙂 Een beetje koppig zijn, vasthouden aan wat je graag doet en gewoon blijven verder beuken. En wat die old media en cd’s betreft: daar kunnen we ons trouwens perfect in vinden.

Streaming is fantastisch om muziek snel bij mensen over de hele wereld te krijgen, maar een fysieke plaat vastpakken, artwork bekijken, teksten lezen en een collectie opbouwen… dat blijft toch iets anders.

<— Cool. Dat van de Pit’s snap ik met mijn Frontline-achtergrond zeker. Ik breng jullie straks even in contact met Johan van Ondergrondvzw dan bekijken jullie maar eens samen of dat ook geschrapt kan worden van het lijstje 😉